MadameRuiz exposeert

MadameRuiz

Inkt is eigenwijs: het stroomt alle kanten op. Dat experimentele, niet weten wat voor eindresultaat je krijgt, boeit kunstenares MadameRuiz. De kracht van inkt, het contrast met het papier, maar ook de zachtheid van de wassing. Het inspireert, daagt uit en verrast, keer op keer. Het schilderen is meditatief, verstillend. De buitenwereld gaat even op pauze en de volle concentratie van de kunstenares ligt in zichzelf en bij haar muze voor het moment. Met inkt komt de tekening laag voor laag tot leven en de persoon ontvouwt zich bij iedere penseelstreek. De kunst is door laag op laag inkt te stapelen, de eigenwijze vloeiing van het materiaal te modelleren naar een realistische weergave van een persoonlijkheid. MadameRuiz maakt namelijk persoonlijke inkt portretten in opdracht van particulieren. Portretten van geboorte, kinderen, huwelijk, en ter nagedachtenis. Portretten van mensen én van huisdieren. Daarnaast richt zij zich op expressionistische, meer experimentele en kleurrijke autonome portretten van gezichten/bustes en danseressen. 

Ruud Pluijms

De boterzachte boetseerwas omzetten in de hardheid van brons of tin is een fascinerende techniek. Zo nu en dan laten beelden zichzelf maken, je handen als gereedschap, steeds stukjes was opbrengen of verplaatsen, de buitenwereld vergetend. Maar het kan ook een gevecht zijn als je niet dat krijgt wat je voor ogen hebt. Mijn voorkeur ligt bij het figuratieve, de natuur en vooral het menselijk lichaam. De lerarenopleiding Beeldende Vorming heeft toch zijn vruchten afgeworpen, een opleiding die je een veelvraat maakt voor allerlei technieken. Of het nu metaal, hout, klei of glas is, heerlijk om mee te werken en de technieken te doorgronden. Daarnaast de opleiding op het Grafisch Lyceum maken het plaatje compleet. Maar uiteindelijk, welke opleiding je ook volgt, de natuur en vooral het menselijk lichaam is de mooiste en beste inspiratiebron. En: zoals de zon de bloemen kleurt, zo kleurt kunst het leven. (Sir John Lubbock). 

Irene Keyzer

Beeldend kunstenaar Irene Keyzer wordt geraakt door de natuur, niet alleen door de zichtbare werkelijkheid daarvan, maar ook door de onzichtbare beleving. De uitkomst van het creatieve proces is duidelijk te zien en te ervaren wanneer je oog in oog komt te staan met haar abstracte schilderijen. Het merendeel is terug te voeren naar haar actuele thema ‘hortus conclusus’. Binnentuinen met als kader de randen van het canvas. Verbeelding en de combinatie met licht en kleuren zijn kenmerkend voor haar schilderijen. Irene en Ine vinden elkaar in het waarnemen van de natuur. Voor deze expositie laten zij hun innerlijke beleving van de ‘hortus conclusus’ tot verbeelding komen. 

Ine van Son

Ine van Son houdt zich meestal bezig met thematisch en/of locatie-gebonden werk, zowel binnen als buiten. Ze laat zich daarbij leiden door de sfeer en geschiedenis van de omgeving. Haar werk vormt een reactie op wat zich daar toont. Of wat zich, als een onzichtbare aanwezige, juist niet (meer) toont. Gefascineerd door het textielwerk dat generaties-lang van moeder op dochter werd doorgegeven, werd Ine door haar moeder ingewijd in de reeds eeuwenoude sociale functie van het samen uitvoeren van handwerk. Later ging ze de sculpturale mogelijkheden van textiel onderzoeken. In haar kunstpraktijk krijgt dit materiaal vaak een prominente plek naast andere materialen. Ine heeft voor deze expositie samen met Irene het thema “hortus conclusus” ter hand genomen. Is de bescherming van deze “besloten tuin” van binnenuit of juist vanaf te buitenkant bezien? Hoe gewenst of ongewenst is de beslotenheid? Sluit het degene die er naar binnen wil buiten? Dit resulteerde in een tweetal ruimtelijke werken en een video waarin dit thema wordt onderzocht. 

Deze expo in de media